Życie sakramentalne - ogólnie

 

KANCELARIA PARAFIALNA

 

 

 

Aby załatwić sprawnie formalności przeczytaj:

Intencje mszalne

Sakrament Chrztu św.

I Komunia św.

Sakrament bierzmowania

Sakrament małżeństwa

Sakrament chorych

Pogrzeb

 

Intencje mszalne 

 

Intencje Mszalne zamawiamy w kancelarii parafialnej podając datę i godzinę odprawianej Mszy św. Jeżeli termin jest wolny, dokładnie podajemy w jakiej intencji chcemy, aby wspólnota Kościoła zgromadzona na Eucharystii szczególnie się modliła i komu mają być przeznaczone owoce sprawowanej liturgii. Należy czuwać, by wyraźnie wypowiedzieć lub napisać nazwiska osób, najlepiej po wpisaniu do księgi intencji upewnić się do co właściwości wpisu, czy został on dokonany tam, gdzie sobie tego życzyliśmy, również, czy zgadzają się imiona i nazwiska osób przez nas podanych. Należy te intencje traktować jako szczególną prośbę do Pana Boga, a nie jak koncert życzeń, dlatego podajemy w intencji za kogo chcemy się modlić i o co - różnego rodzaju litanie i pełne wspaniałości języka zwroty są tu niewskazane. Niepokojąca jest praktyka zatajania tożsamości osób, za które się modlimy np.: „w pewnej intencji" - traktujmy takie sytuacje bardzo wyjątkowo. Wprowadza to bowiem do naszej wspólnoty zamęt i obojętność wzajemną. Czy wstydzimy się naszej wiary, czy wstydzimy się naszego wieku, tego, że ktoś za mnie się modli? W takiej sytuacji Pan Bóg wie wszystko, a my ludzie, którzy wysłuchują najczęściej złożonej i skomplikowanej intencji i tak nic nie wiemy.... Oto przykład takiej intencji: „ ku czci Bożej Opatrzności, przez wstawiennictwo św. Barbary i św. Judy Tadeusza, z podziękowaniem za otrzymane łaski, z prośbą o zdrowie, Boże błogosławieństwo, opiekę, udaną operację w pewnej intencji...". Przez dobrą chwilę słuchamy czegoś, z czego i tak nic dla wspólnoty modlącej się nic nie wynika! Ewentualne poprawki treści intencji należy zgłosić najpóźniej 10 dni przed terminem zamówionej Mszy św.

powrót...           

 

 

Chrzest święty 

 

W naszej parafii udzielamy tego sakramentu w pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 16.00. Nauka dla rodziców i rodziców chrzestnych: odbywa się w sobotę poprzedzającą niedzielę Chrztu Św. o godz. 17.00 w małym kościele. Teraz odrobina z nauki Kościoła o Sakramencie Chrztu. Przez Chrzest Święty człowiek jest włączony do Kościoła, staje się członkiem Ludu Bożego. Z chwilą decyzji o chrzcie swego dziecka rodzice przyjmują na siebie obowiązek wychowania religijnego. Wychowanie religijne dziecka posiada decydujące znaczenie dla całego późniejszego jego życia. Rodzice chrzestni powinni wspomagać rodziców, a nawet - w wyjątkowych sytuacjach - przejąć wychowanie religijne. Chrystus obdarza ludzi ochrzczonych łaską wiary, nadziei i miłości. Chrztu Świętego należy udzielać w takim miejscu i czasie, aby większa ilość ludzi mogła uczestniczyć w tym wydarzeniu. Powinni być obecni rodzice dziecka, chrzestni,  jak również cała rodzina, a także krewni, przyjaciele, sąsiedzi i inni parafianie. Jasno wyrażają to Obrzędy Chrztu Dzieci. Najbardziej stosownym dniem do udzielania Chrztu Świętego jest niedziela, gdyż ukazuje ona związek sakramentu Chrztu Św. z misterium paschalnym Chrystusa. 

Kto może być chrzestnym dla dziecka? Chrzestnymi mogą być takie osoby, które przyjęły sakrament chrztu, Eucharystii, bierzmowania, są osobami praktykującymi, które swym życiem religijnym mogą dać przykład dziecku. Nie mogą być to osoby żyjące niezgodnie z wiarą i nauką Kościoła np. w związku cywilnym, konkubinacie lub nie mający nic wspólnego z życiem Kościoła (niepraktykujący, albo praktykujący tylko „od święta").  Rodzice chrzestni, jeżeli mieszkają w innej parafii niż ta, w której ma być ochrzczone dziecko dostarczają zaświadczenie, iż mogą być rodzicami chrzestnymi, bo są w pełni praktykującymi katolikami. O takie zaświadczenie najczęściej prosimy w swojej parafii, albo w tym miejscu, gdzie naprawdę praktykujemy swoją wiarę np. w jednostce wojskowej, parafii czasowego pobytu (również za granicą), w duszpasterstwie akademickim itp. Wymagany wiek - ukończone 16 lat. Jakie dokumenty należy mieć przy sobie zgłaszając dziecko do Chrztu Św.? Zgłaszając dziecko do chrztu w kancelarii parafialnej należy przynieść dowód tożsamości (najlepiej Dowód Osobisty) jak również Akt Urodzenia dziecka.. Kancelaria parafialna wypełnia "Formularz zgłoszenia chrztu dziecka" - należy mieć również spisane dane osobowe rodziców chrzestnych (adresy zamieszkania, daty urodzenia, daty ślubu kościelnego). Jak przygotować się do Chrztu Św.? Rodzice jak i chrzestni dziecka powinni być starannie przygotowani do świadomego udziału w tym sakramencie, dlatego mają obowiązek wziąć udział w nauce dla rodziców i rodziców chrzestnych. W naszej parafii ma ona miejsce w sobotę poprzedzającą niedzielę chrztu dziecka o godz. 17.00. Natomiast okazja do spowiedzi św. jest we wszystkie piątki od godz. 17.00, oraz 15 minut przed każdą Mszą świętą. O co należy zadbać? Wcześniej należy zakupić świecę, która odpalona od świecy paschalnej stanowi w czasie Chrztu św. znak przyjęcia wiary. Rodzice przynoszą również do kościoła białą szatę - znak łaski uświęcającej, którą matka chrzestna  nakłada na dziecko. Białą szatę można zakupić w sklepach z dewocjonaliami lub uszyć samemu - prostą białą, symboliczną sukienkę. Nadeszła niedziela Chrztu Św. dziecka. W niedzielę bezpośrednio przed Mszą św. z udzielaniem sakramentu Chrztu św., należy w zakrystii potwierdzić przybycie z dzieckiem do kościoła.  Po udzieleniu sakramentu Chrztu Św. dziecko zostaje wpisane do księgi parafialnej. Od tej chwili będą tam wpisywane wszystkie ważniejsze adnotacje np. o zawarciu ślubu. Należy zatem pamiętać, w którym kościele dziecko zostało ochrzczone. Jeżeli o chrzest dla dziecka proszą rodzice, którzy żyją w niesakramentalnym związku, konkubinacie czy tzw. wolnym związku należy najpierw porozmawiać z proboszczem, który w tym przypadku dodatkowo spotyka się z rodzicami chrzestnymi.

powrót...

 

I Komunia Święta 

 

Nie będziemy w tym miejscu podawać przepisów kościelnych dotyczących przyjmowania Komunii Świętej, ale kilka zdań o przygotowaniu dzieci w naszej parafii do przyjęcia tego sakramentu. Z reguły dzieci te przygotowywane są podczas zajęć katechetycznych w klasie drugiej. Przygotowującym jest katechetka w szkole i ks. Proboszcz. Stawia on przed dziećmi oraz ich rodzicami następujące wymagania:

v     Obecność regularna na katechezie w szkole

v     Znajomość katechizmu i materiału zgodnie z programem nauczania w zakresie klasy II

v     Obecność na Mszy św. niedzielnej i świątecznej

v     Obecność na Mszy św. szkolnej.

v     Rodzice dzieci zobowiązani są do udziału w katechezach i spotkaniach modlitewnych organizowanych dla nich.

  powrót...

 

Sakrament bierzmowania 

 

Bierzmowanie jest sakramentem dojrzałości w wierze. W tym sakramencie udziela nam Chrystus swego „Pocieszyciela„, Ducha Świętego, który jest również Duchem Prawdy i Miłości. Dlatego pisze apostoł Paweł: „kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy„ (Rz 8,9). Sobór Watykański II poucza nas, że bierzmowani „ściślej wiążą się z Kościołem", dlatego też „jeszcze mocniej związani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusowi, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej" (Konstytucja Dogmatyczna o Kościele, 11). Sakramentu bierzmowania udziela biskup, który może kapłana upoważnić, by mu w tym pomógł. Kto może być świadkiem bierzmowania? Zaleca się, by ktoś z rodziców chrzestnych pełnił obowiązki świadka przy bierzmowaniu. Także  inny katolik może to uczynić - musi to być jednak osoba już bierzmowana. Wymagania dla świadka bierzmowania są takie same jak dla chrzestnego. Musi to być osoba wierząca i w pełni praktykująca swoją wiarę, to znaczy regularnie uczęszczająca na Msze św. niedzielne, często uczestnicząca w sakramencie pokuty, przystępująca do Komunii św. i całym swoim życiem dająca żywe świadectwo wiary. Jest to zresztą minimum stawiane człowiekowi, który chce nazywać się i być katolikiem. Nie może to być ktoś, kto opuszcza Eucharystię, nie żyje według zasad Kościoła, żyjąc np. w nieważnym związku. Sakramentu tego udziela się podczas Mszy św., po odczytaniu Ewangelii oraz kazaniu. Najważniejszy moment udzielania sakramentu to modlitwa biskupa z wyciągniętymi rękami nad osobami, które będzie bierzmował. Następnie kandydaci podchodzą do biskupa, wymieniają swoje imię (to, które wybrali na bierzmowanie - powinna być to postać, której cnoty i świadectwo wiary pragniemy w szczególny sposób realizować w swoim życiu, dlatego jeżeli kandydat nic nie wie o swoim patronie, którego imię wybrał, nie wie jakie świadectwo chrześcijańskiego życia dał światu, biskup nadaje mu inne imię, niż to, które sobie przystępujący do sakramentu wybrał), biskup kreśli olejem Krzyżma znak krzyża na czole (znak sakramentu) i wymawia słowa: „N. (wypowiada imię kandydata) przyjmij znamię daru Ducha Świętego„, bierzmowany odpowiada: „Amen", po czym biskup dodaje: „Pokój z tobą". Niemal w każdej większej parafii tego sakramentu udziela się raz, pod koniec roku szkolnego. Przystępują dziś do niego zwyczajowo uczniowie kończący naukę w gimnazjum, ale nie tylko oni. Aby godnie przyjąć ten sakrament duszpastersko wymagana jest roczna formacja kandydatów. Zaczyna się ono już we wrześniu, czyli na początku roku szkolnego. Ten, kto pragnie przyjąć w danym roku sakrament bierzmowania, powinien zatem w tym czasie zainteresować się swoim uczestnictwem w ogłaszanych w kościele spotkaniach i poznać wymagania stawiane przygotowującym się.

powrót...

 

Sakrament małżeństwa 

 

                Przez chrzest, który jest sakramentem wiary, mężczyzna i kobieta raz na zawsze zostają włączeni w przymierze Chrystusa z Kościołem, tak że ich małżeńska wspólnota zostaje wchłonięta przez miłość Chrystusa i obdarzona mocą Jego ofiary. Tak mniej więcej o małżeństwie pisze Jan Paweł II w Adhortacji apostolskiej o rodzinie. Lecz zanim przez sakrament to się urzeczywistni, trzeba trochę starań duchowych i formalnych i o nich w kontekście sakramentu małżeństwa słów kilka.

            W której parafii załatwiać formalności małżeńskie? Jest to obojętne, czy dokonuje się ich w parafii narzeczonej czy narzeczonego. Jeżeli ślub pragnie zawrzeć się jeszcze gdzie indziej i tak należy zacząć od którejś z parafii rodzinnej, prosząc albo o zezwolenie na spisanie protokołu lub o tzw. licencję na podstawie, której proboszcz innej parafii asystuje przy zawarciu ślubu. Kiedy zgłosić się w kancelarii parafialnej? Najwyższy czas by zacząć załatwiać formalności to trzy miesiące przed datą ślubu, tyle tylko, że może się zdarzyć, iż w wybrany przez nas termin jest już zajęty - warto zatem uczynić to wcześniej, poza tym w tak krótkim czasie bywa czasem niemożliwe lub bardzo trudne odbycie wszystkich nauk przedmałżeńskim. Wniosek jest prosty - trzeba tymi sprawami zainteresować się dostatecznie wcześniej. Przygotowanie do sakramentu małżeństwa czyli nauki przedślubne, których wymagają przepisy kościelne i troska o dobre przygotowanie do małżeństwa, które ma w końcu trwać do końca życia, składa się z kilku elementów. Są to nauki przedmałżeńskie prowadzone  organizowane razem z Parafią w Załężu w kościele św. Józefa  przez księży oraz osoby świeckie. Odbywają się kwartalnie, w salkach Domu Parafialnego tamtejszego kościoła, w soboty o godz. 10.00 - informacje o tych spotkaniach zamieszczane są w niedzielnych ogłoszeniach. Dziś nauki przedślubne pojawiają się w różnych ośrodkach rekolekcyjnych i połączone są z rekolekcjami przed zawarciem sakramentu małżeństwa. Jest to wygodny sposób, dla osób, które mają problemy z regularnym przychodzeniem na te nauki w parafii - warto się porozglądać i poszukać. Konieczne są następnie dwa spotkania w Poradni Życia Rodzinnego, na które pary umawiają się indywidualnie. Wreszcie dzień skupienia dla narzeczonych.

Zazwyczaj w godzinach urzędowania kancelarii parafialnej w piątki następuje spisanie protokołu przedmałżeńskiego. Powinien być on spisany  ok. trzy miesiące  przed datą ślubu ze względu na konieczność dopełnienie jeszcze w tym czasie innych formalności, jak np. wygłoszenie zapowiedzi przedślubnych. Zadaniem zapowiedzi przedślubnych jest dostarczyć, na ile to możliwe, wiarygodnych dowodów, że nie ma żadnej przeszkody do zawarcia małżeństwa (KPK. 1066).  Zapowiedzi przedślubne są ogłaszanie w parafii narzeczonego i narzeczonej przez trzy kolejne dni świąteczne (np. trzy niedziele). Mowa tu o parafii zamieszkania narzeczonego i narzeczonej, która nie zawsze jest taka sama jak adres zameldowania. Rzecz w tym, aby osoba ta była członkiem parafii w rzeczywistości (mieszka na jej terenie), a nie tylko „na papierze". Każdy, kto odczytawszy zapowiedzi, wie coś, co stanowiło by przeszkodę do zawarcia małżeństwa przez wymienione osoby ma poważny obowiązek zgłosić taki fakt do miejscowego proboszcza. Jakie dokumenty potrzebne są do zawarcia małżeństwa? Pierwszym podstawowym dokumentem jest „Akt Chrztu świętego". Jeśli sakrament ten został udzielony w innej parafii niż ta, w której ma być zawarty związek małżeński, trzeba dostarczyć z parafii chrztu. Na tym dokumencie zapisana będzie adnotacja, oprócz faktu przyjęcia Chrztu św., o możliwości zawarcia małżeństwa. Powinna również znaleźć się tam informacja o przyjęciu sakramentu bierzmowania.  Jeżeli jednak z jakiś powodów nie ma w księdze chrztów adnotacji o przyjęciu bierzmowania, warto poszukać w domu pamiątki przyjęcia tego sakramentu, lub poprosić o stosowny dokument do parafii, gdzie się go przyjęło.

Świadectwo Chrztu Świętego należy odebrać nie wcześniej niż pół roku od daty ślubu - taka jest jego ważność. Kolejny dokument, który należałoby wyciągnąć z szuflady to świadectwo ukończenia katechizacji w zakresie szkoły ponadpodstawowej (nie wystarczy świadectwo szkolne, które potwierdza udział w katechezie lub etyce, należy dołączyć dyplom, czy inne zaświadczenie stwierdzające udział w katechezie). Oprócz tego wymagany jest dowód osobisty lub inny dokument stwierdzający tożsamość oraz zaświadczenie potwierdzające udział w naukach przedślubnych, dniach skupienia, Poradni Życia Małżeńskiego.

Jeżeli nupturienci mają już ślub cywilny przynoszą Akt zawarcia małżeństwa z Urzędu Stanu Cywilnego. Spisane na kartce dane dotyczące świadków, powinny być to osoby pełnoletnie, zdrowe psychicznie, mogą być innego wyznania.

Jeśli przyszli małżonkowie chcą mieć tzw. „ ślub konkordatowy" trzeba dostarczyć do parafii dokument z U.S.C. wydany w trzech egzemplarzach. Dokument ten nosi tytuł "Zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa". Jeżeli do pół roku od chwili pobrania tego dokumentu nie dojdzie do zawarcia ślubu traci on ważność. Po przyjęciu sakramentu małżeństwa jeden egzemplarz otrzymują nowożeńcy, jeden pozostaje w parafii, jeden przez parafię jest przekazany do Urzędu Stanu Cywilnego.

Katolicy, którzy jeszcze nie przyjęli sakramentu bierzmowania, przed zawarciem małżeństwa powinni go przyjąć, aby dopełnić wtajemniczenia chrześcijańskiego (KPK. 1065 § 1). Powinni również przyjąć sakrament pokuty, aby przystąpić do Najświętszej Eucharystii, zwłaszcza w czasie sprawowania sakramentu małżeństwa (Kan. 1065 § 2). Warto również wspomnieć, kto może zawrzeć sakramentalny związek małżeński. Od chwili podpisania konkordatu wiek dla narzeczonego i narzeczonej to ukończone 18 lat. Dla mężczyzny zwolnienie od tej granicy nie jest przewidziane. Kobieta, która ukończyła 16 rok życia, może uzyskać zgodę sądu opiekuńczego na zawarcie małżeństwa, w takim przypadku potrzebna będzie również dyspensa biskupa miejsca. W dniu ślubu dobrze jest przypomnieć świadkom iż 15 min. przed ślubem powinni zgłosić się w zakrystii z dowodem tożsamości, no i oczywiście z obrączkami...

Od jakiegoś czasu wkrada się zwyczaj posypywania nowożeńców ryżem, itp. Ma to być znak obfitości i bogactwa - warto zauważyć, co dokonywane przez nas gesty oznaczają, a przecież nie są to zwyczaje chrześcijańskie - Panu Bogu świeczka, a diabłu ogarek i to na progu świątyni...? Często skutkiem tych praktyk jest brud w kościele - rozgnieciony ryż roznosi się po całej świątyni. Jest to niestety obraz kultury rodziny i gości weselnych, którzy pozostawiają po sobie śmieci na progu kościoła, chyba nie wymaga to dalszego komentarza... Należy również przypomnieć o wyraźnym zakazie strojenia kościoła sztucznymi kwiatami, girlandami itp.  Istnieją też odpowiednie przepisy co do możliwości fotografowania w czasie ślubu.

Fotograf musi mieć zezwolenie Kurii i musi przed ślubem uzgodnić taką możliwość z księdzem. Niestety często się zdarza, że fotograf przeszkadza i niszczy ducha liturgii.

Należy zwrócić na tę sprawę szczególną uwagę.

  powrót...

 

 

Sakrament chorych 

 

Bardzo często zdarza się, że choroba zmusza nas lub naszych bliskich do pozostawania przez dłuższy czas w domu. Nie można wyjść nawet do kościoła. Warto wtedy przypomnieć sobie o możliwości przyjęcia Komunii Św., przystąpienia do spowiedzi, a nawet przyjęcia sakramentu chorych w czasie „odwiedzin chorych". W naszej parafii mają one miejsce zawsze w pierwszą sobotę miesiąca. Kapłan wyrusza do chorych po porannej Mszy św. Zawsze, o tym wydarzeniu, przypominają nasze ogłoszenia duszpasterskie.  Warto zatem wiedzieć, gdzie zgłosić chorego, jak przygotować się na to krótkie nabożeństwo, wreszcie co nieco przypomnieć o samym Sakramencie Chorych.  Po informacji umieszczonej w ogłoszeniach parafialnych, należy chorego zgłosić w zakrystii lub kancelarii parafialnej, podając imię, nazwisko i adres. Jak przygotować się na przyjście kapłana z Najświętszym Sakramentem? Najlepiej jest przykryć stół białym obrusem, czasami jednak przy łóżku, a nawet w pokoju chorego nie ma stołu - warto przygotować jakieś godne miejsce, by móc na nim położyć naczynie z Komunią Św. Tak jak przy „kolędzie", dobrze jest umieścić na stole krzyż i zapalone świece. Dobrze jest jeśli przygotuje się szklankę z wodą, aby chory mógł napić się, by od razu przełknąć Hostię. Jeśli chory nie może nic spożywać, warto to wcześniej zaznaczyć kapłanowi - istnieje możliwość przyjęcia tylko cząstki Hostii, lub nawet Krwi Pańskiej. Jeżeli będzie udzielany sakrament chorych - namaszczenie, dobrze także przygotować np. kawałek waty, aby kapłan mógł wytrzeć ze oleju świętego ręce po namaszczeniu chorego, a przed udzieleniem mu Komunii św. Taki kawałek waty, należy potem spalić (tak jak to czynimy np. z obrazkami świętymi - nie wyrzuca się ich do śmietnika!). Obrzęd udzielania Komunii św., wygląda mniej więcej tak: znak krzyża, akt pokutny lub/i spowiedź chorego, odczytanie fragmentu Pisma Św., modlitwa, namaszczenie (o ile chory sobie tego życzy), Komunia św., błogosławieństwo (jeśli udzielony był Wiatyk, błogosławieństwo z udzieleniem odpustu zupełnego). Wiatyk, to przyjęcie Komunii św. w momencie umierania.

            Warto przypomnieć, że w ciężkiej chorobie, nawet gdy ona nie wydaje się być śmiertelną, chrześcijanin powinien poprosić o sakrament namaszczenia, mówi o tym Pismo św. (Jk 5,14-15). W tym sakramencie Kościół poleca chorych cierpiącemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił. Sakramentu udziela się również wtedy, gdy ktoś jest nieprzytomny, ale tylko wtedy, gdy można przypuszczać, że jako wierzący tego by sobie życzył.

  powrót...

 

Pogrzeb chrześcijański 

 

            Śmierć bliskich zawsze jest wydarzeniem wstrząsającym i trudnym. W takich chwilach trudno o wszystkim pamiętać, i ciężko jest nie działać w wielkich emocjach. Dlatego parę słów przypomnienia o  sprawach formalnych związanych z pogrzebem, ale również kilka słów o pogrzebie chrześcijańskim. Dla spełnienia formalnych wymogów pogrzebu chrześcijańskiego zmarły powinien być naszym parafianinem. Jeżeli  pogrzeb, według woli zmarłego lub rodziny, ma się odbyć poza swoją  parafią potrzebne jest zezwolenie proboszcza miejsca zamieszkania zmarłego na odprawienie ceremonii pogrzebowej. Należy przy ustalaniu daty i godziny pogrzebu, przynieść ze sobą  Akt zgonu. W trakcie przyjmowania zgłoszenia pogrzebu, duszpasterz zanotuje w kartotece parafialnej oraz księdze zmarłych fakt śmierci parafianina.

            Co do form pogrzebu warto wiedzieć, że składa się on z trzech części: w kaplicy cmentarnej, Mszy św. (może odbyć się w innym czasie i miejscu), modlitw nad grobem. Te trzy części mogą być ze względu na okoliczności zmienione. Na przykład Msza św. odprawiana bez obecności zwłok w innym czasie lub miejscu, wtedy po pierwszej stacji następuje trzecia - i jest to normalna forma pogrzebu chrześcijańskiego w Kościele katolickim. Z różnych powodów proponuje się tą zwykłą formę pogrzebu np. gdy, ktoś ewidentnie nie chodził do kościoła - nie tyle z powodu choroby, ile zwykłej niechęci. Zgodnie zatem z życzeniem wyrażonym przez zmarłego - przez jego postawę w życiu, a nie zgodnie z życzeniem rodziny, Msza św. proponowana jest w innym czasie. W takim wypadku uroczysta forma pogrzebu wynikałaby raczej z formalizmu i rytualizmu niż z prawdziwej pobożności.

  powrót...

 

  • Zaproszenie dla kobiet - Chór Pielgrzymów

    Szczególne zaproszenie dla kobiet. Chór Pielgrzymów zaprasza do wspólnego śpiewu w trakcie Pielgrzymki do Piekar Śląskich 20 sierpnia!Obowiązkowy formularz zgłoszeniowy: FORMUALRZPlan prób przedstawia się następująco:- 14.08.2017 – próba pieśni chóralnych - Centrum Pielgrzymkowe (naprzeciw probostwa – wejście po schodach, z lewej[…]

    Czytaj więcej...

Caritas

Fundacja Caritas Katowice

KRS 0000291119

KONTO BANKOWE

Rzymskokatolicka Parafia Podwyższenia Krzyża św.i św. Herberta

ul. Barlickiego 2,

40-824 Katowice

33 1020 2313 0000 3002 0143 4703